Zit er een nieuwe dresscode aan te komen?
Jaren geleden speelde ik met vrienden de 9 holes-lus De Rode Purmer.
Het mooie weer had ons doen kiezen voor een zomerse maar wel degelijke golfoutfit. We voldeden aan de dresscode qua kraagjes, mouwtjes en de shorts of rokjes reikten tot de knieën. Eén van ons echter, een man, was zijn sokken vergeten, wat niet onopgemerkt bleef. De dienstdoende marshal haalde onze vriend op hole 2 van de baan met de opdracht sokken te gaan regelen alvorens verder te gaan.
En zo geschiedde.
Geen kritiek van mij op die marshal. Hij deed wat van hem werd verwacht, hield het allemaal toch maar in de gaten: de juiste starttijd, is de pitchfork binnen handbereik, het stevig doorlopen zodat er geen gat valt en ……de sokken. Onze golfvriend kocht, zoals gesommeerd (witte) sokken in de winkel. Hij informeerde nog even of het geen rode moesten zijn en wij hadden vervolgens een prima golfdag.
Marshals -en ik ben daar een van- zijn er om het verloop in de baan soepel te houden. Daar waar nodig op te treden. “De ogen en oren in de baan voor de caddiemaster”!
Al moet ik uit ervaring zeggen dat die “oren nog wel eens worden gewassen“ door een speler die het ergens niet mee eens is. Jammer is dat.
Naast het bemoedigen van het gebruik van pitchforks worden extreem langzame spelers figuurlijk achter de short, skirt of pantalon gezeten om de vaart erin te houden. En de marshal is er voor alles wat er daarnaast zoal speelt (calamiteiten!) Die pikt met een beetje geluk ook je vermiste club op.
Vergeet niet het toezicht op de outfit. Of die gepast is of niet voor een rondje golf volgens de normen. Als voorbeeld: sexy shirtjes met spaghettibandjes worden als niet geschikt gezien. Over de spijkerbroek zijn de meningen in de golfwereld nog verdeeld.
Bij de sloop van de receptie in het najaar is het bord met de dresscode, dat altijd op de balie stond, verdwenen. Zou dat misschien mede hebben geleid tot de nieuwe outfittrends die ik soms met stijgende verbazing in de baan zie opduiken? Dan rijst de vraag: moeten we meegaan met de trends? Voorop staat, HGC is een moderne club met een geweldig clubhuis en een prachtige uitdagende baan. Een golfclub die meegaat in de tijdsgeest. Nu levert de moderne tijd nieuwe golfkledingtrends. Daar moeten we ook mee dealen.
Ik heb me er nu als clublid op eigen titel in verdiept en een eigentijds dresscodebord ontworpen. Ik ben al 74 -en daar kan ik ook niks aan doen- maar ik gun de jongere golfer graag zijn mooie, flitsende, trendy golfkleding. Dat past bij de golfsport, die sinds corona een sterke verjonging doormaakt. Er zijn natuurlijk grenzen. Zie ik een bilspleet bij het opteeën? No go!! Neigt een borst uit het shirt te ontsnappen bij een drive? Ander shirt!!
In de voetballerij of hockeywereld zijn de regels helder. Men draagt er tijdens de wedstrijden voorgeschreven sportkleding in de clubkleuren. Ik heb deze sporters nog nooit in een baggy spijkerbroek of een shirt met spaghettibandjes gezien. Bij golf is er dus veelal meer ruimte voor eigen interpretatie. De jonge golfer denkt dan ook: “Hoe kleed ik me luchtig, trendy en stijlvol.” Die wil niet te veel denken in beperkingen.
Een leidraad kan wellicht mijn nieuwe dresscodebord voor op de balie zijn. Ik vind het zelf duidelijk en overeenkomstig de tijdsgeest. Dan weet iedereen waar hij aan toe is. Toch?
Geen dank, baancommissie. Graag gedaan.
Tekst en illustraties: Dimph Pullens
Fatbikes op Cruquius
Op een winderige zondagmiddag in april sta ik bij hole 4 van Cruquius met wat spelers te praten als ik een alarmerend telefoontje krijg van een van onze leden: “Met de marshal?” zegt een geagiteerde stem.
Wanneer ik hier ‘ja’ op heb geantwoord, gaat hij zonder adempauze door: “Waar bent u marshal! Ziet u niet dat er fatbikes over de baan rijden?"
Voordat ik nog antwoord kan geven gaat deze persoon door: ”U bent toch marshal, u hoort dit soort zaken voor te zijn".
Ik denk, oké, gaan we het zo aanpakken. Ik besluit om niet in te gaan op deze sneer en vraag waar de fatbikes zich bevinden. Het blijkt op hole 1 te zijn.
Ik bedank voor de melding en rijd met gezwinde spoed naar de betreffende hole.
Daar aangekomen tref ik geen fatbikes of wat dan ook aan.
Aangezien er een wedstrijd gaande is besluit ik via het P terrein achterlangs naar de green te rijden.
Als ik de hoek om kom zie ik op het pad naast de sloot inderdaad twee fatbikes staan, keurig op de standaard.
En even verder naast de bunker liggen tot mijn verbazing twee jonge dames van circa 15 jaar op hun buik pal achter de green, met allebei hun mobieltje in de aanslag.
Als ik kom aanlopen kijken ze verstoord op. "Ssst, ze komen er aan", zegt het ene meisje.
In de verte op de tee van hole 1 heeft net een flight van vier afgeslagen. Zij slaan ver en goed.
De dames liggen Pin High om het gevaar maar even een naam te geven.
De hoogste tijd om ze daar weg te halen. Voor vriendelijke uitleg is geen tijd: “Meiden, nu heel snel weg daar!”
Enigszins verbouwereerd staan ze later bij hun fatbikes.
Ik ben nu toch wel heel nieuwsgierig wat hen daar bracht.
Hier komt ie: "Mevrouw, sorry hoor, we wisten echt niet dat dit verboden was maar op de KLM-Open lagen de fotografen ook zo in het gras voor een actiefoto, dus dachten we: hier is een wedstrijd dus gaan we alvast oefenen, wij willen graag fotograaf worden later".
Het geheel was zo aandoenlijk, dat ik met geen mogelijk boos kon worden. Wel hebben ze mij beloofd om mij hun eerste top-foto te sturen als ze later fotograaf zijn.
Else van Wier
Feestelijk nieuws: Dansschool Schröder bij Koninklijke Beschikking Hofleverancier
Een bijzonder en feestelijk moment: op 24 augustus 2026 ontvingen onze clubleden Wim en Jaqueline Schröder namens Dansschool Schröder het prestigieuze Predicaat Hofleverancier uit handen van de Commissaris van de Koning en de burgemeester van de gemeente Haarlem.
Wat maakt dit predicaat zo bijzonder?
Schröder Dansschool is nu officieel Hofleverancier — een exclusieve onderscheiding die persoonlijk door de Koning wordt toegekend en symbool staat voor vertrouwen, kwaliteit en continuïteit. Om hiervoor in aanmerking te komen, moet een bedrijf minimaal honderd jaar bestaan, een vooraanstaande positie innemen binnen de regio en de sector waarin het actief is én beschikken over een onbesproken reputatie, zowel in de bedrijfsvoering als op het gebied van integriteit.
Ook de maatschappelijke betekenis van de onderneming speelt een belangrijke rol. Kortom: een indrukwekkende bekroning op jarenlang vakmanschap en betrokkenheid!
Wat maakt dit predicaat zo bijzonder?
Schröder Dansschool heeft een rijke geschiedenis als familiebedrijf en geeft al sinds 1925 met hart en ziel dansonderwijs. Daarmee neemt de school al meer dan een eeuw een vooraanstaande plaats in binnen de Nederlandse danssector. Inmiddels zet de vierde generatie de familietraditie met evenveel passie voort. En zeg nu zelf: wie in de regio Haarlem heeft er níét bij Schröder leren dansen?
Namens de redactie: van harte gefeliciteerd met deze fantastische en welverdiende koninklijke waardering!
De eerste ploeg van Spaarne Werkt is begonnen
Spaarne Werkt is gevestigd bij SEIN en is daarmee een van onze buren. De organisatie begeleidt mensen met een beperking naar passend werk. Oosthoek legde vorig jaar contact met Spaarne Werkt. Inmiddels is de samenwerking gestart en is de eerste ploeg begonnen.
30.000 nieuwe ballen, één gezellige sorteerochtend
Begin juli is een oproep gedaan aan leden om te helpen bij het sorteren van de ballen op de driving range. Acht leden gaven hieraan gehoor. Hoewel de opkomst bescheiden was, kon er dankzij hun inzet toch flink wat werk worden verzet.
Aanleiding voor de actie was de levering van maar liefst 30.000 nieuwe drivingrangeballen. Deze waren vermengd geraakt met de oude en versleten exemplaren, waardoor handmatig sorteren nodig was. De vrijwilligers gingen gezamenlijk aan de slag om de nieuwe ballen van de oude te scheiden.
Het werk deed een beetje denken aan het traditionele bollenpellen: eenvoudig, gezellig en vooral prettig om samen te doen. Met dank aan de acht aanwezige leden is een mooie bijdrage geleverd aan de kwaliteit van de driving range.